Ds. J.H. Hegger - een waarschuwing voor zijn dubbele boodschap

 

1. Wie is ds. Hegger?

 

Hegger is een voormalig rooms-katholiek priester. Vele jaren geleden is hij tot inzicht in het bijbelse evangelie gekomen. Hij heeft zich toen afgekeerd van het valse rooms-katholieke evangelie en zich in geloof aan de Here Jezus toevertrouwd. Daarna is hij predikant geworden in een reformatorische kerk.

 

Hij was lange tijd de leider van stichting "In de Rechte Straat" en hoofdredacteur van het gelijknamige blad. Inmiddels is hij dit niet meer. Het doel van de stichting was en is het evangeliseren onder rooms-katholieke mensen en het bieden van hulp aan priesters die de kerk van Rome willen verlaten.

 

2. Een vals evangelie, Hegger's toenmalige oordeel over het rooms-katholieke evangelie

 

Ds. Hegger heeft in het verleden keer op keer gesteld dat de rooms-katholieke kerk een vals evangelie brengt. Hieronder volgt een duidelijk voorbeeld.

 

De aanleiding voor zijn uitspraak was de publicatie van de Nederlandse vertaling van de "Katechismus van de Katholieke Kerk." De katechismus is in 1992 verschenen en in 1995 is de Nederlandse vertaling uitgebracht.

De toenmalige Paus Johannes Paulus II heeft de katechismus goedgekeurd en voorgeschreven voor de gehele wereldkerk. In de apostolische constitutie waarmee de paus de katechismus als gezaghebbend leerboek heeft afgekondigd wordt gezegd dat de katechismus "nauwkeurig de inhoud van het katholieke geloof uiteenzet." In de katechismus hebben we dus een nauwkeurige weergave van leer van de rooms-katholieke kerk.

 

In het blad 'De rechte straat' heeft ds. Hegger commentaar gegeven op de katechismus. Hij heeft de inhoud van de katechismus getoetst aan de bijbel. Zijn conclusie was: Deze katechismus is 'roomser dan ooit'.

 

Ik citeer het begin en het einde van het artikel

 

"Eindelijk is de Nederlandse vertaling van de nieuwe r.-k. katechismus verschenen. En zoals te verwachten was, is daarin de oude r.-k. leer herhaald. Wel is de leer vaak verhuld achter een rookgordijn van Bijbelteksten en vrome woorden. Daarom kan dit boek voor simpele protestanten een misleiding zijn. Ze zouden er ten onrechte een zwaluw in kunnen gaan zien, die een reformatorische lente aankondigt.

Met het oog daarop lijkt het mij goed om enkele belangrijke leerstukken zoals die verwoord zijn in deze katechismus, te leggen naast de leer van de Bijbel .

Ook de andere r.-k. dwalingen worden opnieuw geleerd, zoals het belang van de Mariaverering, omdat zij onze middelares is (nr. 969), het vagevuur als noodzakelijke loutering na de dood (nr. 1030), aflaten die de paus kan verlenen, omdat die gedekt zijn door "de schat van de verdiensten van Christus en de heiligen" (nr. 1478), de verering van beelden van Christus en de heiligen die aangemoedigd wordt (nr. 2131) enz. Het klinkt hard, maar ik moet het toch zeggen: zo doet de R.-K. Kerk door haar valse evangelie (van de zaligmaking door de sacramenten en de goede werken) de mensen een blinddoek om en jaagt ze naar de eeuwige dood. Ik moet dat helaas zeggen, omdat de Schrift en de belijdenis dat leren."

 

Totzover het citaat van Hegger, voor de volledige tekst van het artikel, klik hier.

 

Kan het nog duidelijker gezegd worden? Een vals evangelie van de zaligmaking door de sacramenten en de goede werken. Door haar valse evangelie doet de R.-K Kerk de mensen een blinddoek om en jaagt ze naar de eeuwige dood.

 

In twee andere boeken spreekt Hegger over het stelsel van de rooms-katholieke kerk. Hij noemt het 'een goddeloos stelsel' en ''de meest geraffineerde uitvinding van de duivel'. (H.J. Hegger, Het zwaard over de herder, De Banier, 1981, Utrecht, p. 196)

 

In hetzelfde boek, Het zwaard over de herder, doet hij ook een oproep tot het verlaten van de rooms-katholieke kerk. Ik citeer:

 

"Aan de gelovige rooms-katholieken

 

Op grond van de inhoud van dit boekje kan ik tot gelovige rooms-katholieken alleen maar zeggen: 'Ga uit van haar, Mijn volk, opdat gij aan haar zonden geen gemeenschap hebt en opdat gij van haar plagen niet ontvangt. Want haar zonden zijn de ene op de andere gevolgd tot de hemel toe en God is haar ongerechtigheden gedachtig geworden" (Openb. 18:4-5).

Indien u innerlijk Christus hebt leren kennen als uw volkomen Zaligmaker en Hem hebt lief gekregen met uw ganse hart, hoe kunt u dan ook maar n minuut langer lid blijven van een stelstel dat Hem zo onteert? .hoe kunt u dan nog langer deel uit maken van een kerk, waar de (zondige) mens in staat zou zijn op grond van goede werken waarlijk het eeuwige leven te verdienen (Concilie van Trente, zesde zitting, canon 32), waar zondige mensen op grond van hun verdiensten als heiligen worden vereerd en aangeroepen om bij God te bemiddelen, nadat ze reeds gestorven zijn?" (H.J. Hegger, Het zwaard over de herder, De Banier, 1981, Utrecht, pp. 202, 203)

 

Voor een beschrijving van het valse rooms-katholieke evangelie, klik hier.

Voor meer informatie over de rooms-katholieke kerk, klik hier.

 

3. Een kwestie van simpele logica

 

Als iemand een vals evangelie verkondigt dan is hij een valse leraar.

Als een kerk officieel een vals evangelie belijdt en het ware evangelie verwerpt dan is zo'n kerk een valse kerk.

Als iemand in een vals evangelie gelooft dan is hij of zij geen christen in de bijbelse zin van het woord.

 

Zoals ds. Hegger terecht constateerde in zijn beoordeling van de Katechismus van de Katholieke Kerk brengt de rooms-katholieke kerk een vals evangelie. Daarom is de rooms-katholieke kerk een valse kerk, want zij belijdt officieel een ander evangelie en verwerpt het ware bijbelse evangelie. Iedere katholiek, of het nu een priester of een leek is, die dit valse evangelie actief uitdraagt is een valse leraar. En een katholiek die gelooft wat zijn eigen kerk hem voorhoudt om te geloven is geen ware christen. Hij of zij is geen christen in de bijbelse zin van het woord.

 

4. De grote ommekeer

 

Aan het eind van de jaren negentig is het duidelijke geluid van ds. Hegger ineens weg. Dat bleek onder meer uit zijn boek "En in de levende Christus".

 

In dit boek komt hij met de opmerkelijke stelling dat, blijkbaar bij nader inzien, rooms-katholieken en protestanten het in de meest wezenlijke punten met elkaar eens zijn. Ik citeer: "Uit het voorafgaande hebben wij gezien dat wij, protestanten en rooms-katholieken, in de meest wezenlijke punten van ons belijden n zijn." (J.H. Hegger, Een in de levende Christus, p. 137)

 

Let wel: hij stelt hier dat ze n zijn in de meest wezenlijke punten! Dan gaat het om de kern van het evangelie, onder meer om de weg tot behoud. Ik citeer opnieuw Hegger: "We geven dus veelszins, zij het met verschillende accenten, dezelfde antwoorden op de vraag: wat moet een mens doen om het eeuwige leven te berven" (J.H. Hegger, Een in de levende Christus, p. 68)

 

U ziet het, een totaal ander geluid, en een totaal andere boodschap. Plotseling is het evangelie dat de rooms-katholieke kerk brengt niet meer een vals evangelie. In zijn beoordeling van de Katechismus van de Katholieke Kerk: sprak hij nog over de rooms-katholieke kerk met haar valse evangelie van de zaligmaking door de sacramenten en de goede werken. Waardoor deze kerk de mensen misleidt (een blinddoek om doet) en zo naar de eeuwige dood jaagt. Nu stelt hij dat de rooms-katholieke kerk toch blijkbaar het echte bijbelse evangelie brengt. Want hij beweert dat protestanten en rooms-katholieken het op de meest wezenlijke punten eens zijn.

 

Hij spreekt in het boek nog wel over diep ingrijpende meningsverschillen die we niet moeten verdoezelen. Maar met het "diep ingrijpend" zijn van deze meningsverschillen valt het wel mee. Het kan niet om de meest wezenlijke punten gaan, want daarover, zo stelt Hegger, is men het eens.

 

Hegger relativeert in het boek plotseling het verschil tussen het bijbelse (protestantse) evangelie en het valse evangelie van de rooms-katholieke kerk. Hij spreekt nu over nuanceverschillen (p. 60), over verschillende accenten (p. 68, 72).

 

Zelfs de huidige Paus is opeens een geliefde broeder in Christus. Dit schreef hij in zijn rondzendbrief nr. 47.

 

Citaat uit Heggers rondzendbrief nr. 47

 

"In gesprekken met kennissen en vrienden kreeg ik nogal eens te horen dat u over de paus van Rome spreekt als uw geliefde broeder in Christus." A. Boom.

Hegger: Ik heb nooit beweerd dat ik "de" Paus als mijn geliefde broeder in Christus beschouw, maar enkel: "Wie de Zoon belijdt, heeft ook de Vader" (1 Joh. 2:23). Welnu, deze paus, Benedictus XVI, belijdt Christus als de enige Middelaar tussen God en de mensen. En uit zijn geschriften blijkt duidelijk dat die belijdenis voor hem niet slechts een cerebraal dogma, maar ook doorleefde werkelijkheid is. Mag ik hem dan geen geliefde broeder in Christus noemen, enkel omdat hij lid is van een bepaalde kerk? Het is toch immers niet de kerk die zalig maakt? We worden toch immers enkel behouden door het geloof in Christus als de enige Middelaar tussen God en ons? Ik dacht dat dit de belijdenis is van de Reformatie: Sola Christo, sola gratia, sola fide"

 

Hoe is dit mogelijk? Hij stelt in dit citaat dat de huidige Paus in het ware bijbelse evangelie gelooft (daarover meer in het volgende punt) en dat hij hem daarom terecht een geliefde broeder in Christus mag noemen.

 

Bedenk dat de huidige Paus, in zijn vorige functie als hoofd van de congregatie voor de geloofsleer, nauw betrokken was bij het vervaardigen van de hierboven besproken Katechismus van de Katholieke Kerk.

 

Wil ds. Hegger beweren dat paus Benedictus, niet achter de katechismus staat?

De katechismus waarvan ook ds. Hegger erkende dat er nog steeds "het valse evangelie van de zaligmaking door de sacramenten en de goede werken" in staat. (Let wel, dit zijn Heggers eigen woorden).

 

5. Zijn argumenten voor het erkennen van de huidige Paus als een medechristen

 

In zijn rondzendbrief nr. 47 geeft Hegger een aantal argumenten.

Hierboven, bij punt 4, is het volledige citaat gegeven.

 

De kern van zijn argumentatie is als volgt

 

a.       Wij worden behouden enkel door het geloof in Christus als de enige middelaar tussen God en ons. Dit is de belijdenis van de Reformatie: Solo Chisto, sola gratia, sola fide.

b.      De huidige Paus belijdt Christus als enige middelaar tussen God en mensen. En uit zijn geschriften blijkt dat die belijdenis een doorleefde werkelijkheid voor hem is.

c.       Ergo, conclusie De huidige Paus is een geliefde broeder in Christus.

 

Hij doet net alsof de huidige Paus in hetzelfde evangelie gelooft als de reformatoren. Hij doet alsof de Paus gelooft in het bijbelse evangelie. Dit is een pertinente leugen. Ik wijs nogmaals op Heggers beoordeling van de Katechismus van de katholieke Kerk. De katechismus waar deze Paus, als hoofd van de rk-kerk, en als direct betrokkene bij de opstelling van de katechismus, volledig achter staat.

 

(In een ander artikel wordt nog dieper ingegaan op zijn stelling dat de huidige Paus een geliefde broeder in de Heer is, klik hier.)

 

Hegger misleidt zijn lezers door te schermen met de term "het geloof in Christus als de enige middelaar tussen God en ons".

 

Rooms-katholieken hebben theoretisch altijd erkend dat Christus de enige middelaar is tussen God en mensen. Dat staat immers rechtstreeks in de bijbel. Ze zeggen ook niet dat Maria een middelares tussen God en mensen is. Volgens hen bemiddelt Maria tussen Christus en de mensen. Via Maria bereik je Christus en via Christus bereik je God de Vader. In de praktijk benader je dus God wel via Maria, alleen met Jezus als middelaar er nog tussen.

Rooms-katholieken geloven ook in het verzoenend sterven van Christus waardoor de verlossing mogelijk is geworden. Zij erkennen ook dat er geloof nodig is om behouden te worden. Maar zij verstaan onder geloof heel wat anders dan wat de bijbel er onder verstaat. Geloven is voor hen het voor waar houden wat de kerk hen voorhoudt, zo staat het in de rooms-katholieke katechismussen die ik er op heb nageslagen. Hun voornaamste fout, waar ze afwijken van de bijbel, bestaat hieruit dat de rooms-katholieke kerk leert dat we de verdiensten van het werk van Christus niet alleen verkrijgen door het geloof, maar dat daarnaast ook de nauwkeurige onderhouding van de sacramenten en het doen van goede werken nodig zijn. De sacramenten zijn, zo stelt men, heilsnoodzakelijk.

(Voor een beschrijving van het katholieke evangelie, klik hier)

 

Met een rookgordijn van woorden verduistert Hegger dit fundamentele verschil over de verwerving van het heil..

 

Maar we leven in postmoderne tijden. Het postmoderne denken wordt gekenmerkt door irrationaliteit. Men wordt gestuurd door emotie. Een mens mag zichzelf tegenspreken, als het maar goed klinkt. En als iets goed aanvoelt wordt het aangenomen.

 

6. Wat Hegger doet

 

We hebben al gezien dat hij tegenwoordig het verschil tussen het rooms-katholieke en het protestantse (bijbelse) evangelie relativeert en in feite terug brengt tot nul. (Zie hierboven, punt 4.)

 

Hij heeft het normale bijbelse en rationele denken opgegeven, althans op momenten dat dit hem uitkomt. Nuchter, bijbels en rationeel was indertijd zijn beoordeling van de katechismus. Er verscheen een katechismus waarvan de rooms-katholieke kerkleiding zegt dat deze nauwkeurig de leer, dat is de boodschap, van de rooms-katholieke kerk weergeeft. Hegger heeft daarop met de katechismus gedaan wat de joodse mensen in Berea met de boodschap van Paulus deden (Hand. 17:11.) Hij is in de Schriften nagegaan of deze dingen zo waren. Hij is nagegaan of de inhoud van de katechismus overeenstemt met de bijbel. Zijn conclusie was dat het evangelie, en vele andere zaken, er niet goed en getrouw in staan.

Deze rationele bijbelse manier heeft hij verworpen, althans indien het hem uitkomt.

In plaats daarvan denkt hij postmodern, onsamenhangend, vaak drogredenen hanterend (voor een voorbeeld van dit laatste: zie hierboven zijn argumenten voor het erkennen van de huidige paus als broeder in de Heer), zichzelf weersprekend, een beroep doend op ervaring, pragmatisch.

 

Daarnaast speelt hij ook op de klassieke manier de leer uit tegenover het leven. Hij adviseert om de ballast van allerlei denkconstructies, die we soms van heidense filosofen hebben overgenomen, van ons af te werpen (En in de levende Christus, p.19). Zonder nader aan te geven welke constructies (dogma's, leringen) hij er concreet mee bedoelt.

De basis voor eenheid is volgens hem onze band met de levende Christus. En daarbij gaat hij er van uit dat rooms-katholieken ook een levende band met Christus hebben. Die levende band (de gezamenlijke "Christus ervaring") doet ons onze leerstellige verschillen overstijgen..(En in de Levende Christus, pp. 14,15)

 

7. Van polemiek naar dialoog, van confrontatie naar gesprek

 

Hegger beweert zelf dat hij niet fundamenteel van gedachten is veranderd. Het gaat volgens hem alleen maar om een koerswijziging. Een wijziging in zijn manier van benaderen van rooms-katholieke mensen.

 

Vroeger confronteerde hij rooms-katholieken met hun dwaling en verkondigde hij hen tegelijkertijd het ware evangelie. Hij weerlegde de dwalingen. Hij sprak met gezag vanuit de bijbel: "zo is het". Dit ondersteund door zijn eigen getuigenis. Dit noemt Hegger nu 'de weg van de polemiek'.

 

Tegenwoordig legt hij de nadruk op wat verenigt. Hij verkondigt niet meer met gezag, hij stelt alleen vriendelijk vragen. Hij probeert met rooms-katholieken te bidden en bijbel te lezen om zo de veronderstelde eenheid in Christus te beleven. Dit noemt hij de weg van het vriendelijk gesprek.

 

Het gaat echter om veel meer dan een wijziging in de tactiek

 

Achter de wijziging van de tactiek zit een nieuwe visie op de rooms-katholieke kerk, op de boodschap van de rooms-katholieke kerk, en op rooms-katholieke mensen. Hij gaat er nu vanuit dat de rooms-katholieke kerk toch het ware evangelie brengt en dat er in de meest wezenlijke punten een eenheid van belijden is tussen protestanten en katholieken. (Zie hierboven, punt 4.) Hegger is de weg van de valse oecumene opgegaan.

 

Bedenk ook dat ds. Hegger vroeger principieel, vanuit de bijbel, de weg van de confrontatie volgde en verdedigde. Zijn nieuwe koers is ingegeven door pragmatisme. Hij constateerde dat confrontatie niet (genoeg) resultaat had en hij kiest daarom nu voor de dialoog.

 

Laten we bezien hoe hij vroeger over deze zaak dacht en welke argumenten hij toen gebruikte. Ik citeer uit zijn boek Het zwaard over de herder (Uitgeverij de Banier, Utrecht, 1981)

 

(Hegger heeft het in het citaat over zijn boek "Moeder ik klaag u aan", waarin hij de rooms-katholieke kerk ontmaskert en aanklaagt.)

 

"Vaak heb ik mij daarom afgevraagd: Had ik dat boek niet moeten publiceren? Niet dat ik ooit getwijfeld zou hebben of niet alles wat ik daarin schreef, wel waar zou zijn geweest. Het was echter de vraag: Moet de waarheid wel gezegd worden, en bovendien zo duidelijk? Moeten we ook de meest verschrikkelijke dwaling niet bedekken met de mantel der liefde?

Maar nu ik bij het schrijven van dit boek mij opnieuw inleefde in dit goddeloze stelsel dat ik in 'Moeder ik klaag u aan' terecht heb genoemd 'de meest geraffineerde uitvinding van de duivel', kan ik niet anders zeggen: Hier sta ik, ik kan niet anders. Ik moet opnieuw aanklagen, uit de grond van mijn hart waarvan Christus bezit heeft genomen Ik weet dat ik op moet komen voor Zijn eer, Zijn naam, waaraan zoveel smaadheid wordt aangedaan in het r.-k. stelsel." (pp. 196, 197)

 

En over het betrekkelijk geringe succes van zijn polemische en getuigende aanpak schreef hij:

"Jeremia heeft ook geen succes gehad (Jeremia 1:16-19). Het volk heeft zich niet bekeerd"

(p. 197)

 

In zijn brochure "Onze houding tegenover Rome" heeft ds. Hegger, enkele jaren voor zijn ommekeer, uitdrukkelijk en uitgebreid de weg van confrontatie (de weg van de polemiek) verdedigd. Zie: de eerste 17 bladzijden van de brochure waarin hij deze kwestie bespreekt, de brochure staat op de site van IRS, de achtste brochure van bovenaf.

 

Hij geeft vanuit de Bijbel vier argumenten waarom de weg van de polemiek de juiste weg is. Lees zijn op de bijbel gebaseerde argumenten, klik hier.

 

En van de argumenten die hij daar gebruikt is het voorbeeld van de apostelen. Hij wijst erop dat de apostelen in de strijd tegen valse leer kozen voor confrontatie, polemiek.

 

Dat staat inderdaad in de Bijbel. Als de apostelen valse leer tegenkwamen dan kozen ze voor de weg van confrontatie. In de tijd van de apostelen waren er onder meer valse leraren die een dwaling verkondigden die als twee druppels water lijkt op het rooms-katholieke valse evangelie. Ze worden wel de 'judaisten' genoemd. Het waren mensen die zich christen noemden en die zich bevonden binnen de kring van de gemeente. Zij erkenden Jezus als de Zoon van God en de Messias, maar ze verdraaiden de weg tot behoud. Alleen geloof in Jezus was volgens hen niet genoeg om behouden te worden. Er was meer nodig. Je moest ook besneden worden en de wet van Mozes houden. Tegen deze zogenaamde 'christenen' is onder meer de Galatenbrief geschreven.

 

Paulus spreekt in de Galatenbrief over "binnengeslopen valse broeders" (2:4) die het evangelie verdraaiden (1:7). Hij zegt dat hij voor hen geen ogenblik gedwee uit de weg is gegaan. "Wij zijn voor hen geen ogenblik gedwee uit de weg gegaan" (2:5) Toen de apostel Petrus zich door deze valse broeders liet meeslepen en benvloeden heeft Paulus hem openlijk bestraft (2:11-14) "Heb ik mij openlijk tegen hem verzet .ten aanhoren van allen"

 

Hetzelfde lezen we in Handelingen 15:1-2. Ook daar lezen we over heftig verzet (confrontatie) van de kant van Paulus en Barnabas tegen deze zelfde groep valse leraren die binnen de gemeenten opereerden. "En sommigen, uit Judea gekomen, leerden de broeders: 'Indien gij u niet laat besnijden naar het gebruik van Mozes, kunt gij niet behouden worden. Toen er van de kant van Paulus en Barnabas geen gering verzet en tegenspraak tegen hen ontstond " (Hand. 15:1-2). Zie de reactie van Paulus en Barnabas op deze aantasting van het evangelie: verzet en tegenspraak. En dat niet gering, niet voorzichtig, niet matig, maar krachtig.

 

Ook in de Fillippenzenbrief waarschuwt Paulus zijn lezers tegen deze groep valse broeders met hun valse evangelie. Hij schrijft over hen: "Let op de honden, let op de slechte arbeiders, let op de versnijdenis" (Filippenzen 3:2) Paulus is terecht boos en verontwaardigd over de activiteiten van deze valse leraren. Het behoud van de mensen stond immers op het spel. Zij verkondigden een vals evangelie van behoud door sacramenten (besnijdenis) en behoud door werken (onderhouding van de wet van Mozes) en daarnaast natuurlijk ook wel het geloof in Jezus als de Messias en de enige middelaar tussen God en mensen. Ze vermengenden wet en genade. Door dit valse en verdraaide evangelie deden ze de mensen een blinddoek op en joegen ze hen naar de eeuwige dood. Vandaar de felheid van Paulus. Vandaar dat hij hen zelfs 'honden' noemt.

 

Het is tragisch dat ds. Hegger denkt het nu veel beter te weten dan de apostel Paulus. Als hij in de situatie van Paulus was geweest zou hij deze dwaalleraren veel anders hebben benaderd. Hij zou niet net als Paulus de weg van de polemiek zijn opgegaan. Hij zou de nadruk hebben gelegd op alles waarin hij met hen overeenstemde. Ook zij geloofden immers dat Jezus de Zoon van God is. Hij zou een gesprek met hen zijn aangegaan. Hij zou hen vriendelijke vragen hebben gesteld. Hij zou het heel wat 'geestelijker' hebben aangepakt dan Paulus.

 

Op pagina 12 van de hierboven genoemde brochure "Onze houding tegenover Rome" schrijft Hegger het volgende over evangelische en reformatorische christenen die de weg van de polemiek tegenover het rooms-katholicisme afwijzen:

 

"Willen deze 'lieve' broeders en zusters dan bijbelser zijn dan de Bijbel, christelijker dan Christus, apostolischer dan de apostelen, kortom; liefdevoller dan God, die Van Zichzelf heeft gezegd dat Hij liefde is (1 Joh 4:8?) Laten deze salonprotestanten dan a.u.b. eerlijk zijn en erkennen dat ze niet geloven in de onfeilbaarheid van de Bijbel.

De Reformatie is ontstaan uit een heilig getuigenis voor het ware Evangelie en uit een profetisch protest tegen de misvorming daarvan door de R.-K. Kerk Deze in- en uitpratende protestanten zagen door hun geflirt met Rome de tak door, waarop ze zitten"

 

Het is ongelofelijk maar nog geen drie jaar nadat hij dit geschreven heeft doet hij precies wat hij hier op bijbelse gronden veroordeelt.

 

Beste mensen, pas op voor de onbijbelse en gevaarlijke oecumenische filosofie die Hegger tegenwoordig verspreidt. Volg liever het voorbeeld van Paulus en niet het voorbeeld van ds. Hegger.

 

8. Plotseling weer populair en in het centrum van de belangstelling

 

Voordat Hegger eind jaren negentig de postmoderne weg opging hoorde je niet al te veel meer van hem. Maar nadat duidelijk werd dat zijn houding tegenover de rooms-katholieke kerk veranderd was werd hij ineens weer populair in (neo)evangelische kring. Plotseling werd hij weer ontdekt door b.v. de Evangelische Omroep. Grote interviews in de Visie en voor radio en televisie (o.a. het programma Andries).

De EO heeft een aantal jaren geleden het woord protestant uit de statuten geschrapt. Voor een bespreking hiervan: klik hier. Ze wilden ruimte maken voor rooms-katholieken als lid, als bestuurslid, als medewerker. Dit was een duidelijk breuk met het verleden. Het woord protestant stond niet voor niets in de statuten. En hier verscheen, als geroepen!, plotseling ds. Hegger. De man die vroeger elke gelovige katholiek opriep om zijn valse kerk te verlaten. De man die vroeger het stelsel van de rooms-katholieke kerk 'de meest geraffineerde uitvinding die de duivel ooit had gedaan' noemde. De man die stelde dat de rooms-katholieke kerk een vals evangelie van behoud door sacramenten en werken leert. Bij deze man was nu plotseling het postmoderne en oecumenische licht opgegaan. Ineens had hij ontdekt dat zelfs de paus nog een geliefde broeder in Christus kan zijn. En hij had ontdekt dat de huidige Paus, als je het goed bekijkt, hetzelfde evangelie gelooft en brengt als de reformatoren.

 

In triomfantelijke processie werd ex-priester, en dominee, Hegger voor het voetlicht gehaald.

 

Hegger vertelt tegenwoordig precies wat de postmoderne mens en de postmoderne christen graag willen horen. Hij vertelt dat rooms-katholieken en protestanten ten diepste n zijn. Je zult hem tegenwoordig niet meer horen zeggen dat de rooms-katholieke kerk een vals evangelie brengt. Typerend is de naam van de site van zijn huidige organisatie 'www.eenheid.org'.

 

Hij heeft ingehaakt in de tijdgeest.

 

9. Zijn zwakke plek

 

Vanaf de tijd dat ik les van hem heb gehad over het rooms-katholicisme op de bijbelschool in Brussel/Heverlee heb ik de carrire en de bediening van ds. Hegger gevolgd. Voornamelijk door zijn boeken en zijn blad.

 

Wat mij telkens weer opvalt is de emotionaliteit van broeder Hegger. Hij leeft, zo lijkt het wel, voortdurend op de toppen van zijn emotie. Op zich is er niets tegen emotie, zo heeft God ons gemaakt, maar die emotie moet niet met ons op de loop gaan.

En van de eerste dingen die de broeders uit de vrije baptistengemeente in Middelburg me, na mijn bekering, leerden is dat we niet op ons gevoel moeten leven. Als christen leven we door het geloof. Geloof in het woord van God. Het lijkt er op dat broeder Hegger emotionaliteit geregeld verwart en vermengt met geestelijk leven. We behagen God niet door onze emoties maar door ons vertrouwen in Hem. "want zonder geloof is het onmogelijk om God welgevallig te zijn" (Hebr. 11:6)

 

Emotionaliteit maakt ons niet geestelijk. De sleutelwoorden voor het geestelijk leven zijn geloof en gehoorzaamheid. (Voor een bespreking van dit onderwerp, zie mijn studie "De Bijbel over geloof, gevoel, ervaring en mystiek")

 

Hegger is altijd erg ervaringsgericht gebleven. Zoeken naar ervaringen en sterk gegrepen en onder de indruk van zijn eigen ervaringen en belevingen. In dit beeld past ook wel dat hij op een bepaald moment de charismatische weg is opgegaan.

 

Mystiek maakt altijd selfcentered, op jezelf gericht. Dat zie je ook bij Hegger. Zijn zelfgerichtheid moet ook sterk bevorderd zijn door het feit dat hij 47 jaar aan zelfontleding heeft gedaan. Dit vertelt hij in n van zijn boeken. ("Oog in oog met jezelf: de geschiedenis van 47 jaar zelfontleding, H.J. Hegger, 1990). Met een literaire term kun je de meeste van zijn boeken wel als egodocumenten beschouwen. Bijna altijd komen we de existentile belevingen van ds. Hegger tegen.

 

Onthullend is b.v. wat hij vertelt over leiding doormiddel van dromen. In het boek "Het zwaard over de Herder" vertelt hij hoe God hem via een droom duidelijk maakte dat hij dit polemische boek moest schrijven (p. 5, 6,8, 207,208). Hij twijfelde of hij er wel een polemisch boek van moest maken. Ik citeer: "De vorm van dit boek is ontstaan uit een droom, maar de kerninhoud is gegroeid uit jarenlang bezig zijn met de Schrift. Oorspronkelijk had ik er een andere vorm voor bedacht. Ik had uitsluitend positief willen zijn ..De droom, die ik had in een hotel in Lissabon, stuurde mij echter in de andere richting . " (Zwaard over de herder, pp. 211,212)

Hij claimt hier dat hij niet alleen op de instructie van de bijbel is afgegaan bij het schrijven van het polemische boek, maar dat hij ook door de Geest in een droom geleid is om er een polemisch boek van te maken. Jaren later, in een ander boek "Gemeente van mijn dromen" (Medema, 2000) droomt hij over een gemeente waar alle polemiek is gestopt en waar protestant en katholiek n zijn.

 

En uiteraard is deze laatste droom, in zijn beleving ook weer van de Heilige Geest, al spreekt deze droom de vorige tegen. De Heilige Geest is blijkbaar, als we de dromen van ds. Hegger moeten geloven, van gedachten veranderd. Vroeger was de Heilige Geest voor polemiek, nu is Hij voor de oecumene van het hart tussen protestanten en katholieken. De Heilige Geest gaat blijkbaar ook met de tijd mee. De Heilige Geest is, als we Hegger moeten geloven, van modern postmodern geworden.

 

Mw. Peters legt in haar brochure "Mystiek voert terug naar Rome" de vinger op Hegger's zwakke plek. Zij wijst hem er op dat hij zich ook van de rooms-katholieke mystiek moet bekeren.

 

Mw. Peters vertelt hoe zij in een strikt orthodox rooms-katholiek milieu is opgegroeid, net als ds. Hegger. Haar moeder was een mysticus en kreeg visioenen. Op latere leeftijd is mw. Peters tot geloof gekomen. Zij vertelt dat zij ontdekte dat zij zich niet alleen van de rooms-katholieke leer, maar ook van de rooms-katholieke mystiek moest afkeren. En dat laatste, zo zegt zij in haar open brief tegen ds. Hegger, hebt u nooit gedaan.

(Voor de tekst van de brochure, in de vorm van een open brief naar ds. Hegger, klik hier)

 

Uit zijn boeken blijkt b.v. dat Hegger er vanuit gaat dat rooms-katholieke mystici zoals Theresia van Avilla, Johannes van het Kruis en Theresia van Lisieux echte gelovigen waren.(En in de levende Christus pp. 57,58). Ook al kun je in hun geschriften niets terugvinden van het ware evangelie. Hij herkent zich in hun belevingen, dus zo redeneert hij, moeten het medegelovigen zijn geweest. Alsof boze geesten ook geen mooie ervaringen kunnen geven. Mw. Peters vertelt hoe ze op drie verschillende dwaalwegen toch mooie ervaringen van "god" kreeg. Eerst in haar orthodox katholieke tijd, daarna toen ze zich bezig hield met yoga, en vervolgens toen een evangelische leraar haar, na haar bekering, leerde om Jezus te visualiseren. Zulke ervaringen zeggen daarom op zich niets. Zo ben ik in het pastoraat een vrouw tegengekomen die via yoga en meditatie een geleidegeest had gekregen. Die geest gaf haar de eerste tijd ook prachtige ervaringen.

 

Van een aantal rooms-katholieke zogenaamde 'heiligen', waaronder Theresia van Avilla, wordt vermeld dat zij tijdens een periode van extase boven de grond werden verheven. Een verschijnsel dat in de parapsychologie levitatie wordt genoemd en ook in occulte kringen bekend is. Teresia vertelt zelf in n van haar geschriften van een ervaring van vervoering (van een ervaring van extase) die haar lichaam van de grond omhoog dwong, hoe hard zij daartegen ook streed. Er is ook het getuigenis van een bisschop (Ypes) die zag haar in extase worstelen om niet opgeheven te worden, waarbij zij een ijzeren rooster omklemde. Er bestaat ook een onder ede vastgelegd ooggetuigenverslag door zuster Anna van de Incarnatie. Zij had gezien hoe Theresia een half uur lang een halve meter van de grond was opgetild. (Encyclopedie van de mystiek en de mysterie godsdiensten, John Ferguson, p. 157) Moeten we veronderstellen dat de Heilige Geest, iemand, en dat nog wel tegen haar eigen wil in, een half uur lang een halve meter in de lucht laat zweven. Dat heeft meer weg van de bovennatuurlijke zaken waarmee Indische yogi's hun volgelingen verbijsteren.

 

10. Nog steeds bittere polemiek

 

Ds. Hegger beweert dat hij de weg van bittere polemiek heeft verlaten, maar dat is niet waar. Hij polemiseert nog steeds, alleen nu tegenover anderen. Hij polemiseert niet meer tegen rooms-katholieken maar tegen christelijke 'fundamentalisten', lees traditionele evangelicals, die bezwaar maken tegen zijn paradigmawisseling. Die hem op bijbelse gronden niet kunnen volgen in zijn oecumenische weg en die bezwaar tegen zijn nieuwe standpunten maken.

 

Het begint al in de inleiding van het boek waarin hij zijn koerswijziging 'van bittere polemiek naar vriendelijk vragen stellen' aankondigt. Hij gebruikt het beeld van 'bommengooiers' voor hen die op grond van de Schrift en in naam van de waarheid bezwaar maken tegen zijn koersverandering. Dus als je bezwaar durft te maken dan ben je volgens hem te vergelijken met iemand die een bom naar andere mensen gooit. (En in de levende Christus, p. 10)

 

Hegger heeft tegenwoordig veel geduld met zijn katholieke broeders, maar dat geduld heeft hij niet met zijn vroegere medestanders.

 

11. De ernst van wat hij doet

 

Het is zeer ernstig wat hij doet.

 

Hij noemt de huidige Paus een geliefde broeder, terwijl deze een valse leraar is. Hij geeft in feite daarmee een valse leraar de broederhand. Johannes, de apostel van de liefde!, schrijft hier het volgende over: "Indien iemand tot u komt en deze leer niet brengt, ontvangt hem niet in uw huis en zegt niet: 'Weest gegroet; want die tot hem zegt: Wees gegroet, die heeft gemeenschap aan zijn boze werken" (2 Johannes 10:11)

 

Deze tekst past Hegger in zijn boek "Het zwaard over de herder" (p. 213) toe op protestanten die de Paus op zijn reizen verwelkomen. De tekst is nu ook van toepassing op hem. In Johannes gaat het wel om valse leraren die een verkeerde leer omtrent de persoon van Christus uitdroegen, maar het verdraaien van de weg tot behoud is even ernstig (Galaten 1:6-9.)

 

Hegger wist het principile onderscheid uit tussen protestant en katholiek. Door dat te doen verbindt hij de argeloze protestanten met valse leraren, met een vals evangelie en met een valse kerk. De rooms-katholieke kerk is zeer bekwaam in het uitdragen van haar valse leringen. Volgens de bijbel werkt valse leer als zuurdesem. (Zie de bijbelstudie over de bijbelse opdracht tot afscheiding, klik hier). Hegger bevordert het binnendringen van roomse dwalingen op het protestantse en evangelische erf.

 

Hij is nu in feite verworden tot een wegbereider van de valse oecumene. Een wegbereider van de valse eenheidskerk waar de profetie over de eindtijd over spreekt.

 

En van de grootste trends op dit moment, binnen de evangelische wereld, is de opkomst van het contemplatieve christendom. Met de rooms-katholieke mystici als voornaamste inspiratiebron leert men de christenen allerlei mystieke technieken aan. Bijvoorbeeld de techniek van het contemplatief gebed, ook wel repetitief gebed of ademgebed genoemd. Via deze technieken zoekt men een godservaring.

Voor uitleg over het contemplatieve christendom, klik hier. Zie ook nieuwsbulletin nr. 10 dat speciaal aan deze beweging is gewijd. Hegger speelt door zijn positieve benadering van de rooms-katholieke mystici deze beweging in de kaart.

 

. "Wee hun die het kwade goed noemen die duisternis voorstellen als licht .. die bitter doen doorgaan voor zoet" (Jesaja 4:20) Een valse leraar een broeder in Christus noemen is niet anders dan het kwade goed noemen. Rooms-katholieke mystici erkennen als levende christenen is niet anders dan duisternis voorstellen als licht.

 

12. Waarom moet dit gezegd worden?

 

Ik heb tot mijn grote schrik ontdekt dat Hegger grote invloed heeft in bevindelijk reformatorische kringen. Dat komt omdat hij zich de laatste jaren in sommige van zijn boeken verzet tegen te grote lijdzaamheid. Dit wordt door een behoorlijke groep (vooral jongeren) binnen deze kringen positief ontvangen. Het grote gevaar is helaas dat deze christenen vervolgens naast dit ene ook zijn hele oecumenische filosofie en zijn openheid voor mystiek overnemen. Vandaar dat deze ernstige waarschuwing gegeven moet worden.

 


Meer informatie over H.J. Hegger

HOME